سینوزیت

   در اطراف بینی و در داخل استخوان جمجمه حفراتی حاوی هوا وجود دارد که از طریق مجاری باریکی با فضای بینی ارتباط داشته و پوششی شبیه پوشش داخل بینی دارند.نام این حفرات سینوس‌های اطراف بینی یا به اختصار سینوس است که به تعداد 4 تا در هر سمت بوده و مرتباً مایعی شفاف بنام موکوس ترشح می‌کنند که به بینی آمده وبطور نامحسوس بلع می شود.

   هر وقت به علتی مانند عفونت‌های ویروسی (سرماخوردگی و آنفلوانزا) ، آلر‍ژی یا اشکالات ساختمانی (مانند انحراف بینی و پولیپ) مجاری سینوس‌ها مسدود شود، موکوس تجمع پیدا می‌کند،عفونت اضافه شده و علایم التهاب سینوس یا سینوزیت ظاهر می‌شود.

   بطور شایع علائم به این شکل است که فردی که مبتلا به سرماخوردگی بوده، بیماری‌اش طول می‌کشد و یا پس از یک دوره کوتاه بهبودی، علایمی مانند احساس پری و گرفتگی بینی، درد صورت و سردرد، ترشحات تیره رنگ از بینی و پشت حلق و سرفه پیدا می‌کند.

   در صورت ظهور این علایم باید به سینوزیت شک کرده و جهت تشخیص قطعی ودرمان به پزشک مراجعه کرد، زیرا بر خلاف سرما خوردگی که خود به خود بهبود میابد و نیازی به آنتی بیوتیک ندارد در سینوزیت در صورتی که درمان لازم انجام نگیرد بیماری ممکن است مزمن و کهنه شده و موجب بروز مشکلاتی شود.

   برای پیشگیری از سینوزیت لازم است فرد در طول دوره سرماخوردگی و نیز شرایطی که در معرض هوای آلوده می‌‌باشد بطور مرتب بینی را با آب نمک رقیق (یک قاشق چایخوری نمک در چهار لیوان آب) شستشو دهد‌، به مقدار زیاد مایعات استفاده کند،هوای پاک و مرطوب (بخور) استنشاق کند و در صورت تداوم علائم به پزشک مراجعه نماید.

   سینوزیت حاد با یک دوره درمان مناسب بهبود می‌یابد ولی موارد مزمن (بیش از سه ماه) نیاز به بررسی و درمان طولانی‌تر دارد و در بعضی موارد جراحی آندوسکوپیک ضرورت می‌یابد.

   قبل از اعمال جراحی درمان دارویی عفونت های حاد سینوس می بایست انجام شوند.

   در صورتی که سینوزیت مزمن نیاز به جراحی آندوسکوپیک داشته باشد، جراحی همزمان آن با رینوپلاستی یا سپتوپلاستی امکان پذیر است.